ตอนที่2    เจ้าชายแห่งเสียงเพลง?

 

            นิราน่า    เจ้าชายแห่งเวลูมารึยัง เธอถามนางกำนัลคนสนิทที่มักจะตามเธอไปทุกที่

            มาแล้วเพคะ     อีกประมาณ5นาที  เจ้าชายจะถึงห้องเสวยแล้วเพคะ  นางกำนัลของเธอคนนี้มีพลังพิเศษอยู่อย่างหนึ่ง   คือสามารถมองเห็นอะไรก็ได้ตามใจอยากจะเห็น  เธอจึงเลือกที่จะถามนิรามากที่สุด

            ขอบใจจ๊ะ    นิราช่วยไปบอกท่านพี่ทีนะ   ว่าข้าจะตามไปที่หลัง ให้ท่านพี่ต้อนรับเจ้าชายไปก่อน

            เพคะ องค์หญิงนิราตอบพร้อมกับเดินตรงไปยังห้องเสวย

 

  ห้องเสวย...

 

            นิรา เจ้ามีอะไรรึเปล่า  เหตุใดถึงเข้ามาในนี้  เอเรนพูด

            เจ้าหญิงเอวาร่าฝากให้หม่อมฉันมาบอกพระองค์ว่า   เจ้าหญิงจะมาทีหลัง  ให้พระองค์ต้อนรับเจ้าชายแห่งเวลูไปก่อนเพคะเธอทำหน้าที่เสร็จแล้วกำลังจะเดินออกไปจากห้องแต่...

            นิรา    ข้า ราวกับเอเรนกลืนคำพูดบางอย่างไปก่อนจะพูดอีกคำพูดหนึ่งที่เขาไม่ต้องการให้มันออกมาจากปากของเขา

            เพคะนิราตอบรับคำเรียกอย่างแปลกใจที่เอเรนเรียกเธอ

            เจ้าออกไปได้ แล้วบอกอาร่าให้ข้าด้วยว่าข้าต้องการให้นางมาให้เร็วที่สุด…” เอเรนต้องพูดในสิ่งที่เขาไม่อยากพูดแต่ตอนนี้เขาเลือกไม่ได้แล้ว  ในเมื่อเขาเป็นกษัตริย์แล้วความรู้สึกนี้  คงจะไม่ทำให้อะไรดีขึ้น   ดีแต่จะแย่ลง   เขาสูดหายใจลึกก่อนจะพูดมันออกมา

            เจ้าไม่ควรเข้ามาในนี้   ที่นี่ไม่ใช่ที่ๆนางกำนัลควรจะเข้ามา  ออกไปได้แล้ว

ในใจเขานึกว่าตัวเองบ้ามากที่พูดแบบนี้    แต่ก็เลือกไม่ได้นี่นะ

            เพคะ ฝ่าบาท... เธอได้แต่ก้มหน้านิ่ง   ไม่กล้าแม้แต่สบตา  แม้ก่อนที่เจ้าชายเอเรนจะได้ขึ้นครองราชย์  เธอเคยคิดว่าตัวเองรักเขา   แต่ยังไงในตอนนี้   เธอก็คงไม่อาจเอื้อม

            เดี๋ยว   นิรา  ข้า ขอโทษ...แม้ประโยคหลังของเขาจะแผ่วเบาก็ตามที แต่ก็ไม่ใช่เบาจนขนาดหญิงสาวตรงหน้าไม่ได้ยิน   นางยิ้มให้เขาอ่อนๆก่อนจะเดินออกไปจากห้องโดยไม่พูดอะไรอีก

            นิรา...เขาพึมพำกับตัวเองเบาๆ พร้อมกับถอนหายใจ เขากลัดกลุ้ม เขายอมรับ   แต่จะให้ทำอย่างไรเล่าเมื่อความรักมันเป็นไปไม่ได้ บัลลังค์นี่คือสิ่งที่กั้นระหว่างเขากับเธอ  กษัตริย์กับนางกำนัลในตำหนัก   กษัตริย์กับสามัญชน    ไม่มีทางที่จะรักกันได้    เขาควรจะตัดใจได้สักที    แต่นี่แหละ คือมนุษย์    เมื่อรักแล้วยากที่จะตัดขาด เมื่อทุ่มเทแล้วยากที่จะเก็บคืน   แม้จะมีหลายๆอย่างมาขวางกั้นความรัก แต่มีสิ่งหนึ่งที่สิ่งเหล่านี้บังคับไม่ได้    นั่นคือหัวใจที่รักใครสักคนไม่ว่าใครจะห้ามหรือ เอาอะไรมาขวางกั้น ก็ไม่อาจจะหยุดมันได้

 

ก๊อกๆ 

            เชิญ เสียงเคาะประตูนั่นทำให้เขาหลุดออกจากภวังค์

            ท่านพี่   อาร่ามาแล้วค่ะ   

            มานั่งก่อนสิอาร่า     เดี๋ยวเจ้าชายเอเรนจะถึงห้องเสวยแล้ว

            ค่ะ   พี่คะ   อาร่าให้นิรามาบอกท่านพี่     ท่านพี่ได้คุยกับนิรารึเปล่าคะ

            ได้คุยสิ  แต่พี่ไล่เขาออกจากห้อง

            ทำไมคะพี่   อาร่าเปิดทางให้แล้วนะคะ  ทำไมพี่ไม่พูดให้รู้เรื่องไป    อย่าห้ามตัวเองสิคะ

            พี่รู้อาร่า   แต่กษัตริย์กับนางกำนัลจะรักกันไม่ได้หรอกนะ  พี่มีประเทศที่ต้องรับผิดชอบ     มีประชาชนที่ต้องการความรักจากพี่เหมือนกัน

            อาร่าคิดว่าคงไม่มีใครว่าท่านพี่หรอกนะคะเธอว่าพลางเลิกคิ้วสูง

 

 

            ร่างสูงของชายคนหนึ่งค่อยๆเดินเข้ามาในห้องกว้าง  นัยน์ตาสีเงินเรืองรองกวาดมองไปทั่วห้องราวกับกำลังสำรวจอะไรบางอย่างก่อนจะหยุดลงตรงโต๊ะเสวยกลางห้อง

           

เข้ามาเลย เจ้าชายเวรอส เสียงทุ้มนุ่มของกษัตริย์แห่งเซฮิฟุเอ่ยอย่างใจเย็น

            กระหม่อมเจ้าชายกล่าวก่อนจะเดินเข้าไปแล้วนั่งลง

            เจ้าชาย นี่ขนิษฐาของข้า เอเรนว่าก่อนจะผายมือไปยังหญิงสาวข้างๆ

            เอวาร่าเพคะเธอแนะนำตัวก่อนจะเงียบไปเมื่อรับรู้ว่านัยน์ตาสีเงินนั้นมองเธออย่างทึ่งๆ

            เจ้าชาย...เอเรนเอ่ยเรียกสติอย่างคนหวงน้อง

            กระหม่อมนัยน์ตาสีเงินของเวรอสละจากดวงหน้าของหญิงสาวก่อนจะหันกลับมามองกษัตริย์ตรงหน้าตามเดิม

            รีบเข้าเถิดเราจะได้เตรียมของแล้วออกเดินทางเสียที

           

 

Comment

Comment:

Tweet

ต้องถอยหลังไปอ่านเยอะเลย.. big smile

#1 By PunPrai on 2010-03-21 17:20

Categories